Binnendemuren

headermetnaam1

Alleen

in de gevangenis is het niet makkelijk om de band met familie en vrienden te onderhouden, maar het is net achter de muren dat je je vaak alleen voelt en dat je snakt naar contact met je naasten. Sommigen onder jullie hebben dan net veel contact met familie en vrienden. Anderen verzeilen misschien in een situatie waar vrienden en familie niet meer willen komen of waar het contact langzaamaan verwatert. Soms vind je tussen de muren een vriend met een luisterend oor, soms niet. Voelen jullie je verdomd alleen tussen de muren? Of net niet?

Ja , je voelt je hier alleen, je mist je vrouw en kinderen. Ik vind dat 5 á 6 bezoeken per week toch zou mogen om de band met je gezin niet te verliezen.

Gedetineerde A.

Eenzaamheid. Het punt waarop je je opnieuw openstelt.

Gedetineerde B.

Je kunt overdag gaan werken dan voel je je minder eenzaam. Je kunt praten tijdens het werk met de andere mensen. Je kunt meedoen aan de sportactiviteiten. Daar kun je ook je gedachten verzetten, je afreageren op ne fiets of iets anders: op de loopband, roeien, gewichtheffen of grondoefeningen. Je kunt in de bib boeken ontlenen om te lezen als je graag leest. Zo kan je je gedachten verzetten of tekenen en et iemand een plezier mee doen.

Gedetineerde C.

Om dingen te kunnen veranderen in je leven, moet je luisteren naar je hart. Wanneer dit niet lukt, moet je je ogen sluiten en aan de stem van je vader en moeder denken. Zij zijn alrijd bij je.

Gedetineerde D.

Ik voel me nooit alleen. Ik heb veel steun van ouders maar ook van medegedetineerden kan ik altijd wel steun vinden. Wie zich niet afzondert van anderen zal zich zeker niet eenzaam beginnen voelen. Integendeel zelfs, soms snak ik hier om zo eens een avondje alleen door te brengen.

Gedetineerde E.

Ik heb de tijd niet om alleen te zijn. Ik vind hier heel mijn persoonlijkheid terug. Buiten ging alles veel te vlug. Ik leer hier terug mezelf kennen, zowel m’n fouten als m’n kwaliteiten. Eens terug stilstaan bij belangrijke dingen. Elke dag leer ik hier wel een nieuwe les. Ik ervaar het als een therapeutisch leerproces. Nu deze ervaring nog buiten bewijzen en niemand anders met de vingers wijzen! Deze tijd hier is een heel vrachtbare tijd.

Gedetineerde F.

Persoonlijk denk ik dat je eigenlijk nooit echt alleen bent, want je zit in een kleine gemeenschap waar er altijd een babbeltje mogelijk is. Natuurlijk is het leuk als je familie je niet in de steek laat om je toch mentaal niet alleen te voelen. Je moet je ook willen bewijzen om te tonen aan je familie dat je het waard bent om niet in de steek gelaten te worden. Het is pure Karma: wie goed doet, wordt goed weer gedaan.

Gedetineerde G.

Een goede raad: blijf je familie en gezin steunen, want jij voelt je erg alleen, maar zij ook. Neem dat maar van mij aan. Waar kunnen zij terecht met de woorden “mijn man of vrouw of zoon of dochter zit in de gevangenis”? Nergens hé, dus voelen zij zich ook erg alleen. Heb respect voor je familie, gezin,kinderen, vrouw, man en vrienden die je komen bezoeken omdat ze je graag en willen steunen. Steun hen ook, door dik en dun.

Gedetineerde H.

BRON: Krant X

December 2011.

Plaats reactie


Beveiligingscode
Vernieuwen

Handige links

U bevindt zich hier: Start Introductie Alleen